2019ko otsailean, REE SA-k Itxaso-Castejon/Muruarte goi tentsioko linearen proiektuaren hasierako dokumentua aurkeztu zuen. Sei urte geroago administrazio zentralak erabakirik hartu gabe jarraitzen du, proiektuaren tramitaziorako aurreikusitako epe guztiak urratuz.
Gauza bera esan dezakegu orain dela urtebete Forestaliako Kyoko eta Umeren proiektuen baimen administratiboaren aurka kaltetutako udalek aurkeztutako helegiteei buruz. Paradoxa itzela da, Forestaliako bi lineak, Ingurumen Inpaktuaren Adierazpenaren arabera, REEren proiektuaren zurtoinak erabili beharko lituzkete, azpiegitura horrek oraindik baimenik gabe jarraitzen duenean.
Bien bitartean, egoera irregular bezain kafkiar batean, REEren izenean azpikontratatutako enpresek kaltetutako lursailen jabeak presionatzen jarraitzen dute beren lurren salmenta lortzeko. Oraindik baimenik ez duen proiektu bat izanda ere, zurtoinen tamaina edo eraman beharko dituzten kable kopurua argi ez dagoenean ere.
Inpaktuak jasan behar dituen aldeari alegatzeko hilabeteko epea ematen zaionean, milaka orrietako dokumentuak aztertzeko 15 eguneko luzapenak ukatzen zaizkion bitartean, administrazioak, "inbutuaren lege" zitala aplikatuz, eskura dituen baliabide material eta giza baliabide guztiak izanda ere, bere arauak urratzea baimendua dauka.
Landa eremuko herri txikietatik horrelako azpiegitura handiei aurre egitea berez nahikoa zaila bada ere, alde baten eta bestearen arteko joko-arauetan aplikatutako diskriminazio honek herritarrak eta tokiko erakundeak prekarietate egoera babesgabean jartzen gaitu.